Lokalizacja

Za podstawowy cel postawiono zaprojektowanie miejsca, które zapewnia poczucie bezpieczeństwa i zaspokaja podstawowe potrzeby ludzkie, integrując budowę schronienia tak harmonijnie, jak to tylko możliwe z krajobrazem. Koncepcja projektowa skupia się na stworzeniu przestrzeni, która istnieje w symbiozie z otaczającą naturą, pozwalając użytkownikom w pełni doświadczyć i skorzystać z lokalnego środowiska. Centralnym tematem projektu jest dach—jako archetyp schronienia.

Poszukiwanie spójnych form – architektura, która tworzy wspólnotę

W swojej książce O budowie formy architektonicznej Juliusz Żórawski pisze: "Pion, poziom, kąt prosty, kwadrat, koło i kula nie są formami danymi nam zewnętrznie, zapożyczonymi z natury, czy nabytymi przez długie doświadczenie, ale wydają się zamieszkiwać w naszym wnętrzu, jakby były tworzone i koncepowane przez ludzi, tworząc nieodłączną część nas. Estetyka budowy w dużej mierze badała geometrację w wysiłku odkrywania zasad piękna poprzez to podejście." Autor poszukuje bryły, która odpowiada ludziom, podkreślając tendencję do centralizacji i spójnych form.

W opracowanym projekcie konstrukcja dachu została zaprojektowana jako spójna forma, symbolizująca schronienie, gdzie wszyscy turyści mogą znaleźć schronienie.

Kontekst regionalny jako inspiracja

Architektura regionalna otaczających miejscowości jest bardzo zróżnicowana, z silnym akcentem na dach jako dominujący element formy budynku. Charakterystyczną cechą tych dachów jest zmiana nachylenia w ich geometrze. W tym projekcie odwołuję się do lokalnej geometrii dachów i wyolbrzymiam ją, zamieniając ją w karykaturę. Staje się to centralnym tematem projektu.

Plan zagospodarowania terenu

Koncepcja planowania urbanistycznego miała na celu minimalizację ingerencji w istniejące otoczenie, szanując jego historię. Po przeprowadzeniu analizy podjęto decyzję projektową o ponownym rozważeniu proponowanego lokalnego planu zagospodarowania i omówieniu alternatywnej lokalizacji budynku. Takie podejście podjęto, aby uniknąć zniszczenia historycznych ruin oraz zapobiec usunięciu drzew na terenie wyznaczonym pod planowane schronienie. Orientacja budynku została dostosowana do istniejących szlaków turystycznych na wyznaczonym terenie. Ścieżki te przechodzą pod dachem budynku, czyniąc schronienie naturalnym przystankiem na trasie wędrówki.